yok
yok artık ben
deli miyim dahi mi
değişiyorum
kararıyorum sararıyorum
yol alıyorum zamandan
ben
ben ki
dümdüz bir insan
tek boyut
tek renk
tek yön
yaşamaya alışıyorum
en baştaki yoğruluşumla
değişmekteyim
ala al mora mor katıyorum
rol kesiyorum yaşadıklarıma
kızıyorsunuz belki ama
benim için mi dönüyor mevsim
bütün o hayaller
benim için mi..bitmezler
şimdiyse mavileniyorum sanki
                                                               canan kolaber

mavilere veda ediyorum
sürekli 
aralıksız
ard arda
üstüne basa basa
mavi sarılmış belime oysa
kurtamamı istiyor takırtılı tenekelerden
sorumu yineliyorum
her seferinde 
senin şerefine
özgürlüğümden kurtarabilecek misin beni?
maviler ağlıyor yine senin şerefine
bıraksam da
   her defasında
bir tutam mavi beni izliyor
her zaman
bir tabak yemeğimde bir tutam mavi
ruhumun yakasına iliştiriveriyorum
   kaçacak yol yok
    bir tutam mavi
                                               canan kolaber

sular dursun

dursun bu patırtılar

akmasın siluetler hayatıma

 yaşam da dursun
 neye fayda

 kime fayda

fayda kime

pragmatist hayatçıklar olsun

güneş gibi batsınlar

dalga gibi sönsünler

 gece gibi kararsınlar

 bir yıldız doğsun ardından

 ellerini yoklasın
 yokluğun

 tutunamasın ağaç köklerine

 istemedik tüm bunların olmasını

 hayaller kurduk

 hani çiçek,
 güz

 hani ab-ı hayat çeşmesi

 yıldız hani

 kime fayda

 fayda mı 
 kime?